در کتاب حاضر تشريح مي شود که باليبار، همچون ماشري و نگري، به نسل دوم موج اسپينوزيسم متأخري تعلق دارد که تفسيري راديکال از اين فيلسوف هلندي مطرح ساخته است. تفسير با ليبار واجد خصلت بررسي تفکر اسپينوزا در مقام فيلسوف و متفکري اتصالي است که تفکراتش، در تمامي حوزه ها و مباحث، اعم از هستي شناسي و سياست، يکسره ملهم از درآويختن فعالانه او با وضعيت تاريخي، سياسي و اقتصادي زمانه اي است که در آن به سر مي برد. لذا در اسپينوزا و سياست شاهد يکي از نمونه هاي اوليه و شاخص بررسي تفکر فلسفي در بطن روابطي دوسويه با بافت و بستر تفکر مزبور، و مهم تر از هر چيز پراتيک فکري و عملي اين متفکر هستيم. باور اسپينوزايي ضديت با تعالي اصل راهنمايي است که با ليبار نه فقط در بررسي رابطه هستي شناسي و نظريه سياسي اسپينوزا از آن پيروي مي کند، بلکه در پرهيز او از نگارش تاريخ استعلايي ايده هاي بي زمان و بي مکان خود را به تمامي جلوه گر مي سازد.