آرامی ها تأثیر فرهنگی فراوانی در نقاط مختلف امپراتوری آشور و سپس در سرزمین های بابل گذاشتند. آن ها حکومت های کوچک متعددی را در سرزمین های مختلف به وجود آوردند؛ اما نتوانستند آن را به امپراتوری قوی و مقتدری تبدیل کنند. مهم ترین مرکز تجمع آن ها سوریه بود و دمشق را به عنوان پایتخت خود برگزیدند. آن ها جنگ های متعددی با همسایگانشان به خصوص یهودیان اسرائیل داشتند. خط آرامی بر خط آشوری ارجحیت یافت و آشوری ها به عنوان خط دوم خود جهت ثبت اسناد خود استفاده می کردند. همچنان که پارسیان و دیگر اقوام که نقش مهم منطقه ای داشتند از خط آرامی استفاده کردند. با توجه به اینکه آرامی ها بسیاری از آداب ورسوم و فرهنگ خود را به یادگار گذاشتند. آرامی ها در فاصله قرون چهاردهم تا دهم ق.م در سوریه، عناصر فرهنگی مهم قومی و زبانی را بنیان نهادند و در سراسر بین النهرین منتشر کردند. اگرچه امپراتوری آشور در اواخر قرن هشتم ق.م، تمام حکومت را از بین برد؛ لیکن خط آرامی به عنوان خط رسمی در خاورمیانه باقی ماند. گرچه سهم آرامی ها در پیشبرد تمدن اندک بود، اما از نظر لغوی و زبانی و ابداع روش های تجاری در دنیای آن روزگار سهم عمده ای داشتند؛ چراکه با انتقال افکار، تجارب و ثروت سرزمین هایی که با آن ها در ارتباط بودند، حتی قرن ها بعد از رشد دین مسیحیت و اسلام، این تجارب مورد استفاده قرار گرفت. اگر بخواهیم به رویدادهای تاریخ آرامی ها احاطه داشته باشیم بايد به سرنوشت مضطرب نقش سیاسی حکومت های موجود در قلب تاریخ سیاسی خاورمیانه آگاهی داشته باشیم. در این کتاب، سعی شده است در روشن شدن افق های جدیدی در جهت شناخت هویت و قومیت آرامی، مطالب کاملی ارائه شود.