اين كتاب جلد پنجم از مجموعه «پيشگامان نوسازي آسيا» است كه در آن تأثير رهبري سياسي «ماهاتير محمد» بر توسعه اقتصادي كشور مالزي بررسي شده است. از نظر ماهاتير محمد، هدف وسيله را توجيه مي كند بنابراين هر كاري را براي پيشبرد اهدافش انجام مي داد. او رژيم حاكم بر مالزي را به دولت حزبي نهادي شده اي تبديل كرد كه خود شخصا آن را مديريت مي كرد. وي در شرايطي از نخست وزيري كناره گرفت كه در خلال 22 سال صدارت، مالزي را از كشوري استعمار زده و در حال توسعه با جهشي خيره كننده به سوي توسعه يافتگي و رفاه رهنمون كرد.

هیچ دادگاهی در هیچ زمینه ای نمی توانست تصمیم او را زیر سوال برد. اصلاحات مورد نظر ماهاتیر بر قانون اساسی که در مارس ۱۹۸۸ از تصویب پارلمان ،گذشت منجر به بروز معضلاتی از جمله تضعیف قوه قضاییه شد. در واقع قدرت قوه قضاییه به پارلمان منتقل شد. خصوصا، قانون اساسی حق تجدید نظر در آرای قضایی را از دیوان عالی گرفت. همچنین دادستان کل تصمیم گیرنده نهایی در خصوص اینکه کدام دادگاه باید به دادرسی پرونده ای بیدردازد، شد. تقریبا یک شبه بیشتر اختیارات و استقلال قوه قضائیه سلب شد و تفکیک قوای پیش بینی شده در قانون اساسی خدشه برداشت. با ادامه حبس ليم كيت سیانگ در سال ۱۹۸۸ و نقض حکم دیوان عالی مبنی بر عدم واگذاری امتیاز قرارداد بزرگراه شمال به جنوب را به شرکت بی.اچ. دی زیر مجموعه یومنو، پیروزی بزرگی برای حکومت و شکستی برای نظام قضایی رقم خورد اما به هر حال رایی که بدون اتفاق آرا سه موافق در برابر دو مخالف - صادر شد یادآور آسیب پذیری قوه مجریه در مقابل قوه قضاییه مستقل بود. همچنین یکی از قضات دیوان عالی حکم به آزادی کارپال سینگ داد. به گفته یکی از منتقدین چند ساعت بعد از آزادی کارپال، پلیس با ۴۳ سل ۱ از طرد شدگی تا نخست وزیری فصل استفاده از قانون امنیت داخلی او را دوباره دستگیر کرد. هنگامی که در فوریه دیوان عالی یومنو را که از سال ۱۹۴۶ خاستگاه اصلی سیاستمداران مالزی بود غیر قانونی اعلام کرد، حامیان تنگکو رزالیق که به دنبال الغای انتخابات اخیر بودند ظاهرا به بیش از آنچه که انتظارش را داشتند، رسیدند. در حالی که این حکم باعث آشفتگی بسیاری شد و به نظر می رسید ضربه سهمگینی به ماهاتیر وارد خواهد آمد، اما عملا همان چیزی بود که او میخواست و پیش بینی میکرد آخرین چیزی که او می خواست برگزاری مجدد انتخابات و زورآزمایی نهایی با رزالیق بود. به واقع او خود را آماده تاسیس حزبی جدید خالی از آشوبگران و فتنه انگیزان کرده بود. در بحبوحه آشفتگیها ائتلافهای رقیب تلاش کردند