رئیس بخش: همکار عزیز نویورت، نباید قایم باشک بازی کنیم! آیا این ما نیستیم که باید در مورد بعضی امور اول باخبر بشویم و قبل از همه نسبت به آن واکنش نشان دهیم؟ برای این کار حقوق می گیریم! از این موضوع بگذریم. خلاصه بگویم، بر ما فشار می آورند تا خود را به مرحله ی حمله برسانیم. به این معنی که باید کار نگارشی و انتشاراتی، تربیتی، پژوهشی خود را گسترش بدهیم و همچنین آموزش و کارهای علمی فردی خویش را در نهایت شروع کنیم. معاون: البته با در نظر گرفتن روح نظریه های علمی در جهان… رئیس بخش: این امری است مسلم، نه؟ معاون: ببخشید آقای رئیس، متأسفانه علومی وجود دارد که بر اساس روح جهانی پایه گذاری نشده. رئیس بخش: به نظر من آن ها علم نیستند! حرفم را کجا قطع کردم؟ کوترلی: گفتید که باید در نهایت نوعی برخورد کنیم. رئیس بخش: مسلماً. هر چند به گونه ای منحصربه فرد، کم وبیش هنوز هم علائم هشداردهنده ی مختلف از احوال غیر منطقی دیده می شود. به طور عمده در میان بخش خاصی از نسل جوان و در حال رشد اشتباهات… (منشی از در سمت راست وارد می شود و به طرف رئیس بخش می رود و در گوش او مدتی طولانی چیزی زمزمه می کند. رئیس بخش آمرانه سرش را تکان می دهد. پس از مدتی طولانی منشی زمزمه اش را تمام می کند. رئیس بخش یک بار دیگر سرش را تکان می دهد، منشی از در سمت راست خارج می شود. مکث کوتاه) کجا حرفم را قطع کردم؟ کوترلی: گفتید که این احوال غیر منطقی که باید با آن مقابله کنیم، از اشتباهات رشد می کند. رئیس بخش: درک پیچیدگی مجموعه ی سیستم های پدیده های طبیعی و پویایی تاریخی فرآیندهای تمدنی، که برخی از جنبه های جزئی آن ها بیرون کشیده شده تا اینکه سپس در قالب نظریه های شبه علمی تعبیر شود. معاون: خبر دار شدم که در میان جوانان چند نسخه از کتاب های کارل گوستاو یونگ در گردش است. رئیس بخش: و شاید هم در قالب طیف وسیعی از تعصبات عرفی، خرافات، عقاید عجیب و غریب و شیوه های گسترش یافته توسط برخی از شارلاتان ها، روانی ها و روشنفکران…