کتاب حاضر، رمانی است که در آن مسئله زندان و سرکوب مطرح می شود. همچنین این رمان خواننده را به سرعت به وضعیت موازات معاصر می کشاند و هم زمانی از ویژگی های آن است. اهمیت این کتاب در این است که از سنت استفاده کرده منتها نه این که سنت را ما به ازای خودش بسازد. او از سنتی که خیلی معاصر شده استفاده کرده تا خواننده حس کند دهه 60 میلادی بسیار معاصر شده است. در داستان می خوانیم: «حال وروز مردم مصر پریشان است، چهره قاهره غریب شده و با آنچه که در سفرهای قبلی دیده بودم بسیار تفاوت کرده است. حرف های مردم نیز تغییر کرده است. من به زبان و لهجه سرزمینشان آشنا هستم. در نگاهم، چهره قاهره شبیه بیماری در حال گریه است، یا مثل زنی وحشت زده، که از تجاوز در آخر شب هراسان است. آسمان هراسان است».