«الیاس» با اسب سرخش، که اسبی معمولی نبود، به دستور پیامبر (ص) برای مسلمان کردن مردم قبیلة ربیع، که عمویش حارث رئیس قبیله بود، به راه می افتد. خواهرزاده اش، تیهان یازده ساله، نیمه های شب بدون اطلاع مادر به او می پیوندد. در راه با دو پیرمرد که از دست راهزنان گریخته اند، برخورد می کنند و آن دو نیز به آنها می پیوندند. بعد از تحمل مشقاتی به قبیلة ربیع، که بین مکه و یمن قرار داشت، می رسند، ولی حارث و مردم آنجا، آنها را نمی پذیرند، به ناچار به غاری پناه می برند. الیاس در نیمه های شب مورد اصابت تیر دو راهزن قرار می گیرد و به تیهان و فیروز، که پسربچه ای مهربان و برده بود و مخفیانه برای آنها غذا آورده بود، می گوید که سوار اسب سرخ شوند و به سوی مکه بگریزند. الیاس قبلا در خواب دیده بود که پیامبر همه را برای آخرین بار به مکه دعوت کرده است. تیهان و فیروز سوار بر اسب می شوند و راهزنان به تعقیب آنها می پردازند تا اینکه به برکه ای می رسند و اسب ناگهان به زبان آمده و می گوید که دو تار مو از یال من بکنید و در آب بیندازید. فیروز و تیهان، این کار را انجام می دهند و در مقابل چشمان بهت زدة آنان، دو تار مو تبدیل به دو مار قوی هیکل می شوند که راهزنان با دیدن آنها پا به فرار می گذارند. تیهان از هوش می رود و وقتی به هوش می آید می بیند که اسب با فیروز در حال صحبت کردن است. اسب می گوید که من از آسمان چهارم آمده ام و فرشته هستم که یک لحظه در عبادت خداوند سستی کردم و به اینجا فرستاده شدم و تنها زمانی می توانم به آسمان برگردم که فرشته ای زمینی را با خود به آسمان ببرم. تلاش وی برای یافتن فرشته ای زمینی ادامة داستان را شکل می دهد.