«قصه‌های مجید» را باید از چنین چشم‌اندازی دید: چشم‌انداز تضادهای درحال ظهور، چشم‌انداز آشفتگی ناشی از تقاطع فقر و میل. بازخوانی و بازبینی «قصه‌های مجید» از این زاویه، نه‌تنها در نقطه‌ی مقابل چشم‌انداز نوستالژی‌زده قرار می‌گیرد؛ بلکه نگاه خود را به عناصــر کمتر دیده‌ی درون این اثر معطوف می‌کند. این کتاب، حاصل و حامل چنین چشم‌اندازی است و می‌کوشد به دور از نگاه نوستالژی‌زده یا چارچوب‌های تعریف‌شده در مورد نمایش فقر یا داستان‌های مربوط به کودک و نوجوان، نگاه تازه‌ای به این اثر مهم ادبیات داستانی و سینمایی ایران بیندازد. این کتاب از دو تک‌نگاری تشکیل شده است؛ تک‌نگاری اول عمدتا بر داستان «قصه‌های مجید»، نوشته‌ي «هوشنگ مرادی کرمانی» متمرکز است و تک‌نگاری دوم عمدتا روایت «کیومرث پوراحمد» را مدنظر دارد. اما جهت‌گیری و خطوط اصلی هر دو تک‌نگاری مبتنی بر دغدغه‌های مشترک (و گاهی متفاوت) است.