بالزاک با خلق رمان «آرزوهای برباد رفته» که آن را در اوج نویسندگی خود (1843) نگاشته است، نوعی جدید از رمان را می آفریند که برای تمامی تحول سدة نوزدهم، اهمیتی اساسی می یابد. نوع رمان آرمان زدایی، رمانی که در آن نشان داده می شود که اندیشه های نادرست اشخاص دربارة جهان، چگونه در برخورد با نیروی ویران گر زندگی سرمایه داری، الزاما درهم می شکنند. البته زدودن آرمان ها در رمان مدرن برای نخستین بار با آثار بالزاک پدیدار نگشته است. نخستین رمان عظیم، «دن کیشوت» نیز سرگذشت آرزوهای برباد رفته است. در کتاب حاضر پس از نقد دو اثر از بالزاک یعنی «دهقانان» و «آرزوهای برباد رفته» به بالزاک از منظر منتقد آثار استادان نگریسته شده است. «در بزرگداشت صدمین سالگرد تولد زولا» آخرین بخش کتاب حاضر است که با واژه نامة دوزبانة فارسی به فرانسوی و به عکس به چاپ رسیده است.