چکمه های لاستیکی کف زمین را تی میکشید. از جلوی یکی دو ساختمان دیگر رد شدم هوای مرطوب از همان موقع به خاطر گاز مونوکسید آبی شده بود. فکر بکری به ذهنم رسید مجله را در آوردم و امضا را پاک کردم. به جایش نوشتم: تقدیم به شاهدخت مایایی از طرف گرینگویی مفلوک»، درست

به نظر می رسید، حال و هوای مناسبی داشت برگشتم سمت کافه کلمبیا و کوبیدم به ویترین جلویی اش پیرمرد با دستهای خیس در را باز کرد، عرق از موهایش شره میکرد.

گفتم: اسم دختری که اینجا کار میکنه چیه؟

کامیلا رو میگی؟»

همونی که دیشب اینجا کار میکرد

گفت: «خودشه. کامیلا لوپز»

گفتم: «میشه این رو بدین بهش؟ فقط بدینش به اون بهش بگین یکی اومد و به شما گفت این رو بدین بهش دست های خیسش را با پیشبند پاک کرد و مجله را گرفت. گفتم خوب ازش مراقبت کنین با ارزشه.

پیرمرد در را بست. از پشت شیشه دیدم که لنگ لنگان برگشت سر وقت تی و سطلش مجله را روی بار گذاشت و کارش را ادامه داد. نسیم ملایمی مجله را ورق زد. وقتی میرفتم میترسیدم کل ماجرا را فراموش کند. به سیویک سنتر که رسیدم فهمیدم اشتباه بدی مرتکب شده ام نوشته ی روی داستان اصلاً آن جور دختری را تحت تأثیر قرار نمی داد. زود برگشتم جلوی کافه کلمبیا و با پشت دستم زدم به شیشه پیرمرد که قفل را باز میکرد

از غبار بپرس معروف ترین زمان جان فانته است. زمانی که سال ها پس از مرگ نویسنده در فهرست پرفروش ها قرار گرفت و فانته را تبدیل به یکی از بهترین نویسندگان نسل خودش کرد. از غبار بپرس روایت عشقی غریب و پیچیده است. می گویند این زمان بهترین کتابی است. که درباره ی لس آنجلس نوشته شده است.

آن موقع بیست سالم بود. میگفتم لعنتی صبر داشته باش، باندینی ده سال وقت داری کتاب بنویسی، پس سخت نگیر، بزن بیرون و درباره ی زندگی چیز یاد بگیر تو خیابان ها قدم بزن مشکل تو این است نادانی ات درباره ی زندگی آه خدای من پسر اصلاً می دانی هیچ تجربه ای با زن ها نداشته ای؟