کتاب تاریخ دانشگاه در ایران

دانشگاه، نهادي اجتماعي است و از طريق تعامل با نهادهاي ديگر در يک هم بافت اجتماعي و به صورت تاريخي ساخته مي شود؛ اما وضعيت نهادي در جامعه ايران نامساعد بوده و علم آموزي و علم ورزي را دشوار مي ساخته است. اين کتاب، نگاهي جامعه شناختي به آموزش عالي در ايران داشته و دانشگاه را به مثابه يک «نهاد اجتماعي» موردمطالعه علمي و محل تأمل قرار داده است و تحولات آن را به روش زمينه کاوي تاريخي با تأکيد بر تجربه معاصر ايراني و ضمن استفاده از اسناد و شواهد ملي بررسي کرده است.