مطالعه جامعه‌شناسی نسل‌ها در ایران از دو دهه قبل آغاز شده و همچان ادامه دارد. از جمله دلایل اصلی شکل‌گیری این مطالعات، افزایش اهمیت جوانان به عنوان نسل جدید و همچنین اهمیت یافتن موضوعاتی نظیر بهداشت، مراقبت، فراغت و حمایت‌های اجتماعی است. از طرف دیگر مد، موسیقی و مصرف به عنوان حوزه‌هایی که بیشتر به حضور و زندگی نسل جدید در جامعه ایرانی معطوف هستند، اهمیت یافته است. آنچه در مطالعه جامعه‌شناختی نسل‌ها در اولویت قرار دارد، «روابط و مناسبات بین نسلی» است که توجه به آن می‌تواند سر منشاء حل بسیاری از معضلات و مشکلات در خانواده و در جامعه کنونی ایرانی باشد. نگارنده در کتاب حاضر بر آن است تا ضمن بیان وضعیت روابط بین نسلی به لحاظ تاریخی، صورت‌های متعدد روابط بین نسلی در خانواده، دین، علم و سیاست را در 10 فصل مورد بررسی قرار دهد. از جمله مباحث مورد توجه در کتاب می‌توان به بنیان‌های مفهومی در مورد نسل؛ مطالعات نسلی در ایران؛ تجربه نسلی به روایت شخصیت‌ها؛ گفت‌وگوهای بین‌نسلی و جنسیتی؛ صور متعدد مناسبات بین نسلی در ایران و مناسبات بین نسلی در حوزه دین اشاره کرد.