اولاً به منظور توضیح علاقه ی امروزین به مقایسه ی این دو اندیشمند دوران ساز و نیز در راستای اشاره به نکات مشابه می توان جستارهای متأخر دیگری درباره ی فروید و مارکس که به نحوی صریح تر تطبیقی اند، مانند فروید مارکس و اخلاقیات (۵) ، اثر هوگو ماینل را به کار گرفت؛ ثانیاً به این دلیل که کوشش ریکور برای شناسایی شباهت های زیر بنایی بین فروید و مارکس مباحثه ای در از دامن را در خصوص تفاوت های ایشان و این که چه طور میتوان به بهترین شکل ممکن این تفاوت ها را خصلت نمایی کرد و آیا این تفاوت ها تکمیل کننده اند یا اساساً متخاصم، دوباره مطرح می سازد. هدف این مقاله تشریح چنین پرسشهایی ست خاصه در پرتو برخی آثار اخیراً منتشر شده راجع به این مبحث که تا پیش از این ترجمه نشده بودند. عموماً پذیرفته شده است که نظریه ی روان کاوانه و مارکسیسم وجوه مشترک معینی دارند زیرا هر دو داعیه دار علوم ماتریالیستی هستند. این نظریه ها نه از تصورات پیشینی، بلکه از نیازها و حیات این جهانی می آغازند. آنها همان طور که شارحان متعددی پیش تر اشاره کرده اند، به خصوص در ارزیابی شان از آگاهی بسیار به هم نزدیک اند. اما وقتی که به بحث از سرشت عواملی میرسند که حقیقتاً به آگاهی انسان حد میزند، اختلاف نظر قابل توجهی در میان پژوهشگران بر سر این که آیا بین این دو نظریه تقابل آشتی ناپذیری در کار است یا نه پدید می آید. در این مباحثه پرسش های مشخصی گریز ناپذیر شده اند: آیا دیدگاه های فروید و مارکس ناقض یک دیگرند؟ اگر نه، چه طور به هم مرتبط اند؟ آیا استفاده از روش روان کاوانه به ماتریالیسم تاریخی غنا می بخشد؟ اگر آری، چه طور؟ آیا روان کاوی از گنجاندن بصیرت های کارل مارکس در خود ناکام مانده است؟ اگر این طور است چه طور میتوان این ناکامی را اصلاح کرد؟