حتی زن و شوهرهایی که رضایت زناشویی بالایی داشتند، زمان زیادی را صرف صحبت درباره غلات صبحانه یا آمار گروگانگیری یا بازی بیسبال می کردند. به خودم گفتم: «چقدر وقت تلف کردیم و بعد از این همه تلاش به چه نتایج بی ارزشی رسیدیم!» اما پس از چند ماه وقتی محتوای نوارهای ضبط شده را با دانشجویانم مرور می کردم فکری به ذهنم رسید ممکن است موضوع اصلی عمق صمیمیت در این گفت وگوها نباشد. حتی ممکن است موافقت یا مخالفت زن و شوهرها با حرفهای یکدیگر اهمیت زیادی نداشته باشد؛ بلکه موضوع مهم چگونگی توجه زن و شوهر به یکدیگر است، نه موضوعی که درباره اش حرف میزنند یا کاری که انجام میدهند. از یکی از دانشجویان فوق لیسانس به نام جانی درایور خواستم از این نظر نوارهای ویدئویی را بررسی کند. اطمینان داشتم که او به واکنشهای متفاوت زن و شوهرها در موقعیتهای مختلف به اندازه کافی توجه میکند. زنی نوشته های خنده دار یک مجله را برای همسرش می خواند. آیا مرد به او نگاه می کند و لبخند میزند؟ یا نادیده اش میگیرد و حرفش را قطع می کند؟یا با اخم واکنش منفی نشان میدهد؟ مردی به آگهی روزنامه درباره لوازم صوتی اشاره می کند. آیا همسرش با علاقه به او توجه میکند؟ یا همسرش به آگهی ای که در همان صفحه درباره کفشهای زنانه چاپ شده توجه میکند؟ یا با اخم با او مخالفت میکند؟ زنی به همسرش میگوید که روی سالاد خیلی سس ریخته است.