نیمه ی اول قرن بیستم برای تئاتر روسیه دورانی طلایی بوده است که در آن کارگردانان، نظریه پردازان، نویسندگان، بازیگران و استودیوهای بزرگ تئاتری رشد کرده و پروبال گرفتند. افرادی همچون استانیسلاوسکی، میرهولد، نمیرویچ دانچنکو، تایرف، آنتون چخوف و ... در این دوران ظهور کردند. استانیسلاوسکی مجموعه ای از نظریات خود را در قالب چند کتاب به رشته ی تحریر در آورد و شاگردان بسیاری را تربیت نمود. از جمله یوگنی و اختانگوف که شاگرد، دوستو همکار او بود که بعد از آن به طور مستقل در استودیوهای مختلف شروع به کار کرد. در سال 1911 تئاتر هنری مسکو نخستین کارگاه نمایش خود را به سرپرستی لئوپولد سولرژیتسکی به راه انداخت تا در درجه ی نخست شیوه ی استانیسلاوسکی را آموزش داده و به موازات آن به درام ناواقع گرا هم میدان دهد.

برگرفته از نشر نیماژ