چگونه دانشجویان می توانند رویکردهای پژوهشی به تئاتر و اجرا را با طرح های پژوهشی خود بیامیزند؟ 29 پدیدآورنده فصول این کتاب ـ اغلب از مدرسانِ تاریخ اجرا، تئاتر، درام، صحنه پردازی و نیز از دست اندرکارانی چون کارگردانان، طراحان، نویسندگان و اجراگران ـ مباحث گوناگونی را از چشم اندازهای چند-/میان- /ترا- رشته ای تدوین و تنظیم کرده اند. آنان با پژوهش هایی عمل بنیاد و با تمرکز بر فرایند به جای محصول، ضمن تأکید بر برانگیخته شدن ابتکار و خلاقیت در مواجهه با وضعیت های ناپایدار و پیش بینی ناپذیر، پاسخ هایی عملی برای پرسش و مباحث فوق فراهم آورده اند. این مباحث با قلمروهای پژوهشی همچون آرشیو، فناوری، و کاروری خلاق شروع می شود و در ادامه با تمرکز بر حوزه های گزیده تر و تخصصی تر پژوهش از قبیل تاریخ و تاریخ نگاری، صحنه پردازی و تئاتر بصری، تئاتر و اجرای کاربردی، و سرانجام بدن در اجرا و به مثابه اجرا پیش می رود. مباحث کتاب به گونه ای طراحی شده که هم «چکیده»ای انتقادی در خصوص روش شناسی های پژوهش، و هم «جعبه ابزاری» برای روش های سازش پذیر در حوزه تئاتر و اجرا باشد. امید داریم با بهره گیری از مباحث این کتاب و پیوند نظریه و عمل در پژوهش در حوزه تئاتر و اجرا خون تازه ای در رگ های نظام دانشگاهی ما جاری شود و پویایی و خلاقیت به پژوهشگر/ هنرمند بازگردد. کتاب روش های پژوهش در تئاتر و اجرا پژوهش های فردی را هدایت و پژوهش های گروهی و همکارانه را تشویق و ترغیب می کند.