در یک بازار، کنار یک درخت، بزی آش شله قملکار درست می کرد. درخت صبح تا شب غرغر می کرد و از کارهای بزی ایراد می گرفت. روزها گذشت و غرغرهای درخت همچنان ادامه داشت. اما یک روز بزی هرکاری می کرد صدای غرغر درخت درنمی آمد. برای همین به سراغ همسایه اش رفت و علت سکوتش را پرسید و با او صحبت کرد. بزی فهمید که درخت هیچ دوستی ندارد و کسی تا به حال با او حرف نزده است، و همیشه غر می زند. برای همین یک نیمکت از درخت خشکی ساخت و زیر درخت سبز گذاشت تا مشتری ها روی آن بنشینند و آش بخورند. از آن به بعد مشتری ها از سایة درخت و بلندی او تعریف می کردند و با او دوست شده بودند. بزی و درخت هم شاد و سرحال کنار هم زندگی کردند. داستان تخیلی حاضر برای کودکان گروه سنی «الف» و «ب» تهیه شده است.