رمان 96 مایل داستانی آخرالزمانی، درباره ی دو برادر نوجوان است که مجبور می شوند 96 مایل را در یک بزرگراه متروکه در فصل تابستان خشک و گرم نوادا طی کنند تا به مزرعه ی دوست خانوادگی شان برسند. جان سیزده ساله و برادر یازده ساله اش استوارت در خانه تنها هستند پدرشان به مأموریت کاری رفته و مادرشان سال ها پیش فوت کرده است. شبی برق می رود و دیگر خبری از وصل شدن آن نیست. هفته ها می گذرد و همچنان خاموشی و بی خبری بر همه جا سایه افکنده است. جان و استورات کلافه و نگران با پای پیاده بدون آب و غذا به دل جاده ای متروک می زنند تا به مزرعه ی دوست خانوادگی شان بروند به این امید که آن ها آب و غذای کافی داشته باشند. بچه ها فقط سه روز مهلت دارند و باید 96 مایل که معادل 154.464‬ کیلومتر است را پیاده در گرمای سوزان طی کنند. کتاب در سالی منتشرشده که جهان درگیر بیماری همه گیر کرونا بود. دولت ها و مردم جهان سردرگم شده بودند و آمادگی لازم برای مواجهه با این بحران را نداشتند. هدف نویسنده از نگارش این داستان بحث درباره ی نحوه ی رفتار مردم در مواقع ترس و بحران است. داستان پرسش های مهمی برای مخاطبان چه نوجوان و چه بزرگ سال مطرح می کند. آیا بحران ما را خودخواه و زیاده خواه می کند یا فداکار و بخشنده؟ آیا ما حاضریم برای کسانی که دوستشان داریم به دل خطر برویم؟ چگونه در بحران تصمیم گیری می کنیم؟ این کتاب ما را به این فکر می اندازد که اگر روزی امکانات زندگی مدرن را از دست بدهیم، چه واکنشی نشان خواهیم داد؟ آیا یاد گرفته ایم که چگونه از خود محافظت کنیم؟ چگونه زنده بمانیم؟ آیا ما به صورت گروهی با هم متحد می شویم؟ آیا آب و غذای دیگران را می دزدیم؟ آیا حاضریم در گرمای سوزان پیاده به دل جاده بزنیم؟ آیا از جرات کافی برای ریسک کردن برخورداریم؟ داستان 96 مایل، یک داستان رئال، آخرالزمانی و ماجراجویانه است که نویسنده اش از دو عنصر تعلیق و فلش بک به زیبایی استفاده کرده و ریتم آن مناسب و بسیار خوش خوان است. خواندن این کتاب به همه ی نوجوانان و بزرگ سالانی که عاشق ماجراجویی و داستان های آخرالزمانی هستند توصیه می شود.