این کتاب با شرح های معمول بر آثار اسلاوی ژیژک فرقی جالب و اساسی دارد. شرح آدام کوتسکو فراز و فرود اندیشه ی ژیژک را از مسیری نامعمول دنبال می کند. به عقیده ی کوتسکو، هم زمان با افزایش اقبال به آثار ژیژک نشانه های چرخشی به سوی الهیات در آراء او مشاهده می شود، و این چرخش در خصوص متفکری ماتریالیست چون او موضوعی قابل توجه است. به همین دلیل، گرچه این کتاب برای مجموعه ای عام تحت عنوان «فلسفه و الهیات» نوشته شده، شرحی خواندنی از پروژه ی فکری خاص ژیژک به عنوان فیلسوفی ماتریالیست که الهیات یکی از عناصر فلسفه ی اوست ارائه می کند. خواننده ی کتاب ابتدا با مفاهیم اصلی ژیژک که عموما برگرفته از روانکاوی لکانی هستند آشنا می شود و این آشنایی با معرفی روش فلسفی ژیژک که عمدتا ملهم از فلسفه ی هگل است تکمیل می شود. در ادامه، کوتسکو زمینه های جهت گیری به مضامین الهیاتی را در آثار ژیژک شرح می دهد و با رجوع به آثار اصلی او اهمیت این چرخش الهیاتی را برای فلسفه ای ماتریالیستی مشخص می کند. در فصل آخر کتاب واکنش اصحاب الهیات به «الهیات ماتریالستی» ژیژک بررسی شده و نویسنده کوشیده است از دل مواجه ی نامعمول فیلسوف ماتریالیست با الهیات، راهی برای نوسازی مضامین کهن الهیاتی باز کند.