در جلوی زیگورات محوطه ای برای جشنها و آیینهای همگانی قرار داشت و جمعیت از سه دروازه بزرگ وارد حیاط ورودی بزرگ و سنگ فرش میشد که با کاشی و آجرهای لعاب دار به رنگ آبی و سبز مزین بود. به تصور گیرشمن تختهای پادشاهی اونتاش ناپی ریشا و همسرش ناپیر - آسو در آنجا قرار داشتند و در مقابل پادشاه و ملکه میزهای بزرگی قرار داشتند که بر رویشان مراسم قربانی و آداب نظافت صورت میگرفت. سپس قربانی از قربانگاه به گودالی منتقل میشد. مدارک باقی مانده از پادشاه اونتاش - ناپی ریشا نشان میدهد که چگونه عقاید مردمان سرزمین پست و فلات عیلام با عقاید مردم بین النهرین در یکدیگر ذوب شده بودند او دستور داد تا یک استل یادبود به بلندی ۲/۶ متر بسازند و آن را ابتدا در منطقه مقدس -دور اونتاش نصب کنند. استل یاد بود سپس به شوش انتقال یافت و سرانجام در آنجا به پنج قطعه شکسته شد و در حفاریهای بین سالهای ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۹ کشف شد بر روی این لوح یادبود پادشاه در مقابل ایزدی ظاهر میشود و از او سلسله ای سعادتمند و خوشبخت درخواست می.کند ایزدی که با یک گوش انسان و با یک گوش حیوان به نمایش درآمده است همان ناپی ریشا می باشد که روی تختی نشسته است که از یک مار به هم پیچیده تشکیل شده است احتمالاً علامتی عیلامی برای منزلت یک ایزد او اغلب با آب روان و مارها ظاهر میگردد. در پایین آن تصویری دیگر از پادشاه وجود دارد که در میان یک کاهنه به نام او - تیک (احتمالاً مادر پادشاه و همسرش ملکه ناپیر - آسو ایستاده است. در پایین این اشکال ایزدبانوان بین النهرینی به صورت ملائک دریایی به تصویر درآمده اند.