شادي، يكي از زيباترين احساسات و مهم ترین نياز رواني بشر است و تأثیرات شگرفي در تعالي، رشد، پايگاه اجتماعي و معنوي و به طور كلي مجموعه زندگي انسان دارد. در اين كتاب پس از بيان مباني نظري احساس شادي و رابطه آن با مذهب، و ارزش های اجتماعي، به طور موردي رابطه اين احساس با مباني دين اسلام تحليل و موانع مؤثر در بروز آن برشمرده می شود. در ادامه پرسش نامه «آكسفورد» به منظور اندازه گيري شادماني معرفي مي شود. در پايان رابطه سازمان ها با احساس شادماني بر اساس واسطه گري مؤلفه هاي تشكيل دهنده سرمايه اجتماعي مورد واكاوي قرار می گیرد و تحليلي علمي از رابط بين محیط های آموزشي و احساس شادماني ارائه می شود.