مطالعات نظری و تجربی فراوانی نشان داده است که، بیش از آنچه تاکنون می پنداشتیم، رفتارهای حیوانات از عوامل محیطی و رفتارهای انسان ها از عوامل زیستی تأثیر می پذیرند. از نتایج مهم این تحقیقات تأیید این باور عمومی است که زنان و مردان تفاوت های بنیادین روانی دارند. اما، به رغم پذیرش تفاوت های تولیدمثلی در زن و مرد، نوشته های مربوط به سیاست گذاری عمومی به شکلی گسترده تفاوت های جنیستی مرتبط با خلق وخو و رفتار را نادیده انگاشته اند. طبق باوری شایع در علوم اجتماعی، هر تفاوتی در رفتار زن و مرد محصول تربیت دوران کودکی و ازجمله تأثیرات فرهنگی است. این در حالی است که تحقیقات حوزه ی انسان شناسی هم خوانی قابل توجهی میان رفتارهای جنسیتی در تمام جوامع نشان می دهد. این تحقیقات نشان می دهد که ممکن است ما به نوعی علت و معلول را اشتباه گرفته باشیم: شاید ساختار پدرسالارانه ی جوامع معلول تفاوت های جنیستی باشد و نه علت آن. تقریبا تمامی سیاست گذاری های عمومی بر پایه ی دیدگاهی ضمنی درباره ی سرشت انسان بنا شده اند. برای نمونه، بسیاری از سیاست های مربوط به برابری جنسیتی مبتنی بر این فرضیه ی رایج در علوم اجتماعی اند که زن و مرد سرشت یکسانی دارند. اکنون، پرسش این است که چنانچه تحقیقات علمی اخیر در باب تفاوت های زن و مرد درست باشد، چه دیدگاهی را باید در قلمرو سیاست گذاری عمومی درباره ی سرشت انسان مد نظر قرار داد.