چهار سرباز، نوشته ی اوبر مینگارللی، قصه ی چهار سرباز ارتش سرخ است که جایی در نزدیکی مرز رومانی اتراق کرده اند تا زمستان سخت بگذرد و به جبهه برگردند؛ قصه ای ضدجنگ از نویسنده ای که اکثر آثارش به قساوت و تلخی جنگ اختصاص دارد. جنگ داخلی روسیه، از نوامبر 1917 تا 25 اکتبر 1922، بلافاصله پس از انقلاب فرانسه درگرفت و طی آن، احزاب و جناح های سیاسی مختلف درگیر بودند، ارتش سرخ لنین، ارتش سفیدِ دشمنِ بلشویک ها، و کشورهای متفقینِ جنگ جهانی اول و گروه های دیگر. در چهار سرباز، رمان نویس فرانسوی، اوبر مینگارللی (1956-2020)، درباره ی زمستان 1919 می نویسد، وقتی ارتش سرخ در نزدیکی جنگلی (در مرز رومانی) اردو زده و منتظر است بهار شود و گردان از راه برسد و خشونت، در خلال جنگ های داخلی روسیه، از سر گرفته شود. اول فقط یک سرباز است، بعد، خیلی اتفاقی دومی اضافه می شود و بعد، سومی و آخرسر هم چهارمی. راوی برایمان تعریف می کند: با هم قطارانش در دل جنگل برکه ای می یابند که پناهگاه شان می شود برای گذران زمستان و امید بستن به بهار. همان جا می مانند و از زمین و آسمان، ترس ها و آرزوها، خشم ها و خانواده و تمام انسانیتشان حرف می زنند و البته انتظار می کشند، انتظار برای جنگ و پایان. اوبر مینگارللی در سال 2003 برای رمان چهار سرباز برنده ی جایزه ی مدیسیس شد. مینگارللی جز چهار سرباز کتاب موفق دیگری هم داشت: خوراکی در زمستان که نامزد جوایز متعددی شد، از جمله من بوکرِ بین المللی. او در سال 2020 و بر اثر سرطان چشم از جهان فرو بست و صدایی بی نظیر در ادبیات خاموش شد.