این کتاب را می توان دنباله ی اثر قبلی کرامت مولّلی، ذهن و زمان، دانست که در آن به نقد و بررسی مبانی پرسش نشده ی علوم عصبی می پرداخت و مسئله ی زمان را در رأس مطالعات مربوط به موجود زنده بالاعمّ و خواب و رؤیا بالاخصّ قرار می داد. کتاب حاضر درعین حال درآمدی کاملا ضروری برای ورود به معضل رؤیا است که تفصیل آن به خصوص به لحاظ بالینی در جلد دوّم خواهد آمد تا روان کاوانی را که غالبا مدیریّت جلسات را منحصر به کار تعبیر می دانند با پیچیدگی های آن آشنا سازد. نویسنده در جلد نخست ابتداء به مطالعه ی رؤیا در بین النّهرین می پردازد و نشان می دهد که اقوام باستانیِ این خطّه، علی رغم اعتقاد به قدرت جادویی رؤیا، درکی واثق از عالم احلام داشته اند که از یافته های روان کاوی چندان به دور نیست. آن گاه به بررسی سیر تحوّل خواب نامه ها در شرق و غرب می پردازد و نشان می دهد که تعبیر خواب فروید، به رغم نوآوری های تاریخی خود، تا چه حدّ مدیون آثار گذشته بوده است. سرانجام، کتاب با مطالعه ی روان کاوی لکان و ره آوردهای بی نظیر آن در باب کشف عالم احلام خاتمه می یابد.