این کتاب، جلد سوم از مجموعه‌ي «تاریخ انتقادی» و دربردارنده سه مقاله است. این کتاب، تلاشی در بازخوانی فرآیند مدرن شدن ایران از منظری غیرتهران‌محور است. آنچه در این کتاب مدنظر است نه پرداختن به وقایع مشروطه در جغرافیاهای خارج از تهران، بلکه تلاش برای فهم فرآیند بازساخت‌یابی ایلات در عصر قاجار و انقلاب مشروطه است، یعنی فهم این مسئله که مشروطه چگونه به‌شکل‌گیری وضعیت‌های پیرامونی انجامیده است. انگیزه اصلی در گردآوری این مقالات طرح این پرسش‌هاست: اگر تاریخ معاصر ایران از منظر پیرامون‌ها روایت و بازنویسی شود چه بر سر روایت‌های چیره می‌آید؟ آیا این تاریخ همچنان تاریخ مردان بزرگ‌فکر و عمل و تاریخ وقایع بزرگ چون انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی باقی می‌ماند - رویدادهایی که گویی لحظات قبل از آن‌ها هیچ نبودند جز پیش‌تاریخی که این وقایع را ناگزیر کرده اند-؟