جامعه شناسان ، اجتماعات انسانی از گذشته تا حال را به سه نوع تقسیم کرده اند. نوع اول روستایی، نوع دوم شهری و نوع سوم، کوچ نشینی است. بدیهی است بیشترین نوع سکونت و یا اجتماع انسانی در تاریخ گذشته، نوع روستایی بوده و کوچ نشینی و زندگی شهری از نسبت کمتری برخوردار بوده است. اما در دنیای مدرن و با تحولاتی که در شرایط زیست انسان ها و وفور امکانات زندگی در شهرهای بزرگ پدید آمده است، به نظر می رسد زندگی شهرنشینی در حال غلبه یافتن است و آن دو نوع قبلی یعنی زندگی روستایی و کوچ نشینی به نفع زندگی شهرنشینی در حال تقلیل و عقب نشینی است. در واقع هرچه که در این تاریخ معاصر جلوتر آمده ایم به نظر می رسد که جمعیت های انسان ها در حال متراکم تر شدن و افزایش یافتن است. انسان امروز، بودن در اجتماعات بزرگ و متراکم تراز نظر ارتباطات اجتماعی را ترجیح می دهد. با این روند غالب، جمعیت از اجتماعات کوچک تریعنی از روستاها و همچنین از میان کوچ نشینان و شهرهای کوچک به سمت شهرهای بزرگ و کلانشهرها در جریان است. پدیده ای که آن را مهاجرت می نامند و شامل مهاجرت از اجتماعات کوچکتر به اجتماعات بزرگ تر و متراکم تر است.