بر اساس گزارش سازمان بهداشت جهانی بیش از 200 میلیون کودک با نوعی از ناتوانی در جهان زندگی می کنند. این کودکان در صورت بهره مندی از امکانات و خدمات توانبخشی و آموزش ویژه می توانند به استقلال نسبی در زندگی و فعالیت های روزمره دست یابند. این هدف تنها با به کارگیری خدمات متخصصان مجرب، تعدیل و مناسب سازی روش های آموزشی و محیط پیرامونی، به کارگیری ابزارهای کمکی و از همه مهم تر، آموزش والدین امکانپذیر است. در این میان، شناسایی بهنگام ناتوانی، آثار آن را بر حیطه های مختلف تحولی پدیدار می سازد و امکان مداخل های مؤثر و کارآمد را فراهم می کند. نویسنده کوشیده است با ارائه شاخص های تحولی در حیطه های مختلف رشد روان شناختی و به کارگیری اقدامات مناسب آموزشی و نیز طبقه بندی و ارائه رویکردها و روش های رایج توانبخشی گام مؤثری در جهت توانبخشی کودکان بردارد.