کتاب شخصیت هایی برای ویولن و ارکستر سخنور و معتقد

(نمایشنامه یونانی،قرن 20م) حداکثر مرزهای قدرت قانون‌گذاران محدود به خیر و صلاح همگانی جامعه است. هدف نهایی چنین قدرتی چیزی جز مراقبت نیست، و ازاین‌رو، هرگز نمی‌تواند حقی برای نابودی، به‌اسارت‌درآوردن و یا، از روی طرح و نقشه، فقیر و تهی‌دست‌کردن رعایا داشته باشد. الزامات قانون طبیعت در جامعه متوقف نمی‌شود، بلکه تنها در بسیاری موارد به قوانین انسانی نزدیک و کیفرهای شناخته‌شده به آن اضافه می‌شود که مراقبت و نظارت بر آن قوانین را تقویت کند. ازاین‌رو، قانون طبیعت قانونی ابدی برای همه‌ی انسان‌ها، قانون‌گذاران و دیگران است. مقرراتی را که قانون‌گذاران برای اعمال و رفتار دیگران و خود وضع می‌کنند باید با قانون طبیعت، یعنی با خواست خداوند، هماهنگ باشد. ازآنجاکه این قانون حکم یک بیانیه را دارد و بنیان و اساس قانون طبیعت حفظ و مراقبت از نوع بشر است، هر حکم انسانی که علیه آن باشد نمی‌تواند خوب یا ارزشمند به شمار آید.