نیکلای و مادرش، هفت سال پیش در پترزبورگ از هم جدا شدند. نیکلای تازه سرباز ارتش سرخ، بی میل و گیج در جنگ داخلی شرکت کرد. او از آفریقا و ایتالیا دیدن کرد و پس از سال ها سرگردانی و هجران، اکنون دل تنگ شده و به دنبال وطن و مادر خود می گردد. او سرانجام در برلین مادر خود را می یابد، اما به نحو تکان دهنده ای متوجه می شود که چهرة او دیگر آن چهره باوقار پیشین نیست و به رنگ و لعابی آمیخته شده که توان پوشاندن ویرانه های پیری را ندارد. او بعد از بازگشت به دیار و دیدار مادر، با حس تلخ سرخوردگی دوباره جنون سرگردانی خود را آغاز می کند.