«هانس کاستورپ»، جوان ساده هامبورگی، از سرزمین های پست و هموار، به سبب گرایش به بیماری و مرگ، راهی مکان های بلند و کوهستانی می شود که امکانات زندگی ناچیزی دارد. گرایش او به بیماری و مرگ، ریشه در شیوة زندگی و افکار پدربزرگش، که سرپرست دوران کودکی اش بوده، داشته است، او در ظاهر برای سه هفته و به قصد دیدار از پسر خاله اش «یوآخیم» به آسایشگاه «داووس» می رود، اما همین که در فضای مرگ آلود آنجا قرار می گیرد، ماجراهایی پیش می آید که هفت سال آنجا ماندگار می شود. او در آسایشگاه با «ستمبرینی» ایتالیایی و «مادام شوشای» روسی آشنا می شود و بدین سان میان این دو قرار می گیرد؛ در حالی که طی اتفاقاتی، او از سوی یکی رانده و به سوی دیگری کشیده می شود. کتاب حاضر اثر توماس مان (۱۸۷۵-۱۹۵۵ م) نویسندة برجستة آلمانی است.