این داستان در اصل یک اتوبیوگرافی بوده و با نثری شاعرانه در قالب قصه نگاشته شده است. مرادی کرمانی با نگاه خود، نه تنها قصه ی زندگی خودش را بیان کرده و اجتماع را نیز محرم خودش انتخاب کرده و با آن به درد دل نشسته است، همچنین تصویری از اوضاع اجتماعی و سیاسی جامعه ای که در آن بالنده شده، به دست می دهد. با خواندن این کتاب، مخاطبان با اوضاع اجتماعی و سیاسی سال های 1355 - 1320 که مرادی کرمانی از روستای "سیرچ" کرمان، و از کوچه باغ هایش رشد کرد، به مدرسه رفت و بعد به کرمان آمد و دوره ی دبیرستان را تمام کرد؛ آشنا می شوند.