«زیبا شناسی کنش اجرایی» با عنوان فرعی دگردیسی تماشاگر و اجراگر یک زیبایی شناسی نو توضیح تاریخ - نظری از اصطلاح پرفورمنس در مطالعات هنر ارائه می دهد. فیشر- لیشته، اثر هنری نمایش را رویدادی تعریف می کند که اساساً باید به عنوان واقعیتی خود ارجاعی در نظر گرفته شود. این بدان معنی است که هنر نمایشی به لحظه خاص اجرای خود گره خورده است، که باید تجربه شود. به این ترتیب، به گفته فیشر- لیشه، به مخاطب موقعیت جدیدی نیز داده می شود: از بینندگان صرف به بازیگرانی تبدیل می شوند که تعامل آنها با هنرمندان نمایشی تنها به اثر هنری تجسم ملموس و منحصر به فرد آن می دهد. در واقع اریکا فیشر - لیشته ظهور اجرا را به مثابه ی یک « رخداد هنری» دنبال می کند. او با قرار دادن هنر اجرا در موقعیتی برابر در موقعیتی برابر با ابژه هنری سنتی و مرسوم، زیبایی شناسی جدیدی را بشارت می دهد.

برگرفته از نشر نیماژ