کتاب حاضر، داستاني کلاسيک از نويسنده اي معروف است. در اين داستان پرنس ميشکين، آخرين فرزند يک خاندان بزرگ ورشکسته، پس از اقامتي طولاني در سوئيس براي معالجه بيماري، به ميهن خود بازمي گردد. بيماري او رسماً افسردگي عصبي است ولي درواقع مويخکين دچار نوعي جنون شده است که نمودار آن پي آزادگي مطلق است. به علاوه، بي تجربگي کامل او در زندگي، اعتماد بي حدي نسبت به ديگران در وي پديد آورد. مويخکين، در پرتو وجود روگوژين اين جوان گرم و روباز و بااراده، باسابقه هم حسي باطني و نياز به ابراز مکنونات قلبي، در راه سفر، سفره دل خود را پيش ميشکين، که ازنظر روحي نقطه مقابل اوست، مي گشايد.