نادرشاه، سردار معروف ایرانی و موسس سلسلة افشاریه، در 28 محرم 1100 هـ . ق در دستگرد متولد شد. وی پسر امامقلی میرزا از طایفة افشار بود. نادر در روزگار جوانی به بهادری و شجاعت معروف شد و تعدادی از افراد و قبایل مختلف را به دور خود جمع کرد و قدرت کوچکی را پدید آورد. هنگامی که شاه طهماسب صفوی از مقابل افغان ها گریخته بود، نادر با سربازانش به کمک او شتافت و پس از شکست افغان ها اصفهان را تصرف کرد و لقب طهماسب قلی یافت. نادر طی سال 1139 تا 1145 هـ . ق شهرهای جنوب دریای خزر و نیز هرات را تسخیر نمود، عثمانیان را از نواحی غربی ایران بیرون راند و توانست مشرق ایران را آرام سازد. وی در سال 1148 هـ . ق تاج پادشاهی را بر سر نهاد. پس از آن بر قندهار، غزنین و کابل تسلط یافت و هند را تسخیر نمود. لشکرکشی های مکرر و تغییر رفتار نادرشاه پس از نابینا کردن پسرش رضاقلی میرزا، سبب ایجاد شورش هایی در نقاط مختلف کشور شد. وی سرانجام در سال 1160 هـ . ق به قتل رسید. در کتاب حاضر، جنگ ها، لشکرکشی ها، و کشورگشایی های نادرشاه شرح داده شده است.