درباره کتاب قصه ی برن و لوتین عنصری اساسی در سیر تکامل سیلماریلیون بود، اسطوره ها و افسانه های دورانِ اولِ جهانی که جی. آر. آر. تالکین آن ها را خلق کرد. تالکین این قصه را یک سال پس از بازگشت از فرانسه و نبرد سُم در انتهای سال 1916 نوشت. جنبه ی اساسی و بدون تغییر این داستان، تقدیری است که بر عشق این دو سایه افکنده: زیرا برن انسانی است فانی اما لوتین الفی نامیرا. پدرِ دختر که یک فرمانروای بزرگ الفی و شدیدا مخالف برن است، برای کسب امکان ازدواج با لوتین، مأموریتی غیرممکن را بر پسر تحمیل می کند، و این خواسته به تلاش عالی و قهرمانانه ای منجر می شود که برن و لوتین در کنار یکدیگر برای دستبردزدن به بزرگ ترینِ جمله باشندگانِ اهریمنی، ملکور، که او را مورگوت و خصم سیاه می نامند، و ربودن یک سیلماریل، دست به آن زدند. کریستوفر تالکین در این کتاب تلاش کرده است که حکایت برن و لوتین را که در آثاری مبسوط ریشه دوانده بود استخراج کند، اما این حکایت خود نیز درحال تغییر بود و با گسترش آن پیوندهایی تازه با تاریخی بزرگ تر می یافت؛ برای نشان دادن بخشی از روند تکامل این قصه ی بزرگ سرزمین میانه در طول سالیان، او این حکایت را از زبان پدر خود و با ارائه ی شکل نخست داستان نقل کرده و سپس گزیده هایی منثور و منظوم را از متون متأخر ذکر کرده است تا تغییرات روایی آن ها را نشان دهد. این روایات که برای نخستین بار یک جا ارائه شده اند، جوانبی از داستان هم در رخدادها و هم در بی واسطگی روایی اش را که پس از آن از دست رفته اند، آشکار خواهند ساخت.