کتاب قطعات مجموعه ای است بسیار خواندنی و نکته سنجانه از قطعه نویسی های استاد و پژوهشگر توانمند، نواندیش و نامی ادبیات فارسی، دکتر سیروس شمیسا در سه قلمرو «شعر و شاعری، نقد ادبی، و سبک شناسی». قطعات (قطعه نویسی) بیشتر صمیمانه است تا فاضلانه، معمولا جای ردّ و اثبات و تحقیق و برهان نیست که مربوط به جستار و مقاله است، بیشتر نظرگاه های فکری و سلیقه ای نویسنده ای است که عمری را به مطالعه و نوشتن پرداخته، به نکاتی دست یافته و عقاید خاصی پیدا کرده است. اظهار فضل نمی کند، به همه ی مطالب ریزودرشتی که می تواند مربوط به بحث باشد اشاره ندارد، چندان به این منبع و آن مأخذ ارجاع نمی دهد، بحث اصلی را به صورت خلاصه و ساده می گوید و رد می شود. امید او این است که خوانندگان در آن بحث ها، سرنخ ها و انگیزه هایی برای تحقیق و تتبّعات و تفکّرات خود بیابند.

روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست. در غنچه بی هنوز و صدت عندلیب هست هر چند دورم از تو که دور از تو کس مباد لیکن امید وصل توام عن قریب هست گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست چون من در این دیار هزاران غریب هست. عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد ای خواجه درد نیست و گرنه طبیب هست در عشق خانقاه و خرابات فرق نیست هر جا که هست پرتو روی حبیب هست ناموس دیر راهب و نام صلیب هست فریاد حافظ این همه آخر به هرزه نیست هم قصه یی غریب و حدیثی عجیب هست آنجا که کار صومعه را جلوه می دهند
ابهام گاهی در زبان است و گاهی در معنا البته ابهام های معنایی معمولاً در زبان هم تأثیر می گذارند.
غرض از تشبیه و استعاره
ارسطو در کتاب خطابه که مسامحه میتوان گفت مربوط به سخن گفتن است نه شعر و شاعری در مورد برخی از صنایع سخن گفته است. قدما بدون توجه به این که سخنان او ناظر به آیین سخنرانی است نه شاعری برخی از حرف های او را تکرار کرده و غلط فهمیده اند. مثلاً ابن رشیق قیروانی در العمده في محاسن الشعر و آدابه و نقده مینویسد که استفاده از تشبیه و استعاره برای آن است که امور بغرنج و پیچیده واضح شوند و امور دور از ذهن ملموس گردند. حال آن که این سخن مربوط به محاورات است که بنای آن بر تفهیم و تفاهم است نه شعر افراد زیادی این اشتباه را تکرار کرده اند از جمله ابو الحسن على بن عيسى الرماني نحوی و لغوی معتزلی میگوید تشبیه خوب تشبیهی است که باعث وضوح در امر پیچیده یی شود و اگر چنین نباشد تشبیه قبیح است.