شادکامی در دل زندگی ما وجود دارد. غالب مردم درآمد بیشتری می خواهند و برای آن می کوشند، اما بااینکه جوامع غربی ثروتمندتر شده اند، مردمانش شادکام تر نشده اند. این جملات یاوه هایی قدیمی نیستند، بلکه واقعیاتی هستند که در کثیری از آثار و پژوهش های علمی ثابت شده اند. روش های خوبی برای سنجش میزان شادکامیِ افراد وجود دارد و تمامی شواهد گویای این است که به طور میانگین، امروزه مردم در قیاس با پنجاه سال پیش شادکام تر نیستند، درحالی که در همین مدت میانگینِ درآمد بیش از دوبرابر شده است. این تناقض در ایالات متحده ی امریکا، بریتانیا و ژاپن صادق است. نویسنده ی این کتاب اقتصاددان است و این رشته کمک زیادی به او کرده است. اما از نظر او، در علم اقتصاد تغییر در شادکامی جامعه با تغییر در قدرت خرید یکسان - یا تقریبا یکسان - انگاشته شده است. او چنین نگرشی را نمی پذیرد و بر این باور است که تاریخ پنجاه ساله ی اخیر نیز نادرستی آن را نشان داده است. درعوض، از نظر او، در روان شناسیِ جدید شادکامی، امکان تدوین نگرشی جایگزین فراهم شده که، به جای ادعا، مبتنی بر شواهد و مدارک است. بدین ترتیب، او می کوشد با استفاده از روان شناسی جدید و همچنین علم اقتصاد، مغزشناسی، جامعه شناسی و فلسفه، دیدگاه تازه ای دراین باره شرح وبسط دهد که کدام سبک زندگی و کدام سیاست ها معقول اند.