کتاب حاضر، داستاني است که در آن آقاي «صبوري» کارمند يکي از ادارات دولتي در تهران است که به لطف شرکت تعاوني و زمين هاي اهدايي شرکت ، تصميم گرفته اند شهرکي در اطراف تهران بنا کرده و از مستأجر بودن خلاص گردند. آقاي «صبوري» پيش تاز حل مشکلات شرکت است اما مشکل ناگهاني آن ها نبودن آب است که اداره آب نيز موفق به زدن چاه عميق و کشف آب نمي شود. در همين زمان يک مقني باشي قديمي به آن ها معرفي مي شود که در کارش خبره است. مقني باشي از ساليان دور به اين زمان آمده است و «صبوري» نيز بين زمان خود و زمان اجدادش که جزو شازده ها بوده اند در رفت وآمد است. داستان زمان قديم و جديد به هم مي پيوندند و باورهاي خيس يک مرده شکل مي گيرد.