ریموند کارور در سال ۱۹۳۹ در کلاتسکانی ایالت اورگون آمریکا به دنیا آمد. در پورت آنجلس زندگی کرد و در دوم اوت ۱۹۸۸ در همان جا در گذشت.
تا سال ۱۹۷۹ دو جایزه ی مهم ملی و در سال ۱۹۸۳ جایزه ی معتبر دیگری نصیبش شد دو سال بعد جایزه ی لوینسون مجله ی شعر را برد. در سال ۱۹۸۸ به عضویت آکادمی هنر و ادبیات آمریکا درآمد و همان سال دکترای افتخاری دانشگاه هارتفورد را گرفت. کارور پانزده سال در دانشگاههای آمریکا تدریس کرد و آثارش شامل سه مجموعه شعر سه مجموعه داستان و چندین مقاله و مصاحبه می شود که به بیش از بیست زبان ترجمه شده است.

کارور در هجده سالگی با ماریان ،بارک دختری شانزده ساله ازدواج کرد و طی دوسال صاحب دو فرزند شد. 

داشت داخل جعبه ی دستشویی اش پنجول می کشید. گریه یک امین به او زل زد و بعد به کارش ادامه داد. فرد همه ی کابینت ها را باز کرد و تمام چیزهای داخل آن را وارسید: کنسروها، حبوبات، مواد غذایی بسته بندی شده، گیلاس های شراب و کوکتل، ظروف چینی، قابلمه ها و تابه ها رفت سر یخچال کمی گرفس بو گرد، دو تکه پنیر جهان برداشت و همان طور که سیبی را گاز می زد به اتاق خواب رفت. تختخواب با روتختی سفید کرکی که تا روی زمین آویزان بود خیلی بزرگ به نظر می آمد کشوی پاتختی را باز کرد، یک بسته سیگار نیمه پر پیدا کرد و توی جیبش چپاند بعد به سمت گنجه رفت و داشت در آن را باز میکرد که تقه ای به در ورودی خورد. مرد سر راهش جلوی حمام ایستاد و سیفون توالت را کشید. آرلین گفت چرا این قدر معطل کردی؟ یک ساعت بیشتر است که اینجایی
مرد گفت راست میگویی؟
زن گفت «خب، بله.»
مرد گفت باید می رفتم توالت زن گفت توالت خودمان میرفتی مرد گفت نمی توانستم خودم را نگه دارم آن شب باز هم عشق بازی کردند