«ژرار ژنت» نظریه پیچیده و نیرومند خود را درباره سخن، با توجه به بررسی کتاب «درجستجوی زمان از دست رفته»، اثر پروست تدوین کرد. ژرار ژنت درباره «مرزهای روایت» اجمالی از مسائل مربوط به روایت را مطرح می‌کند که هنوز کامل‌ترین پژوهش در این زمینه است. در واقع او تصویر بسیار جامعی از امکانات ترکیبی نامحدود حالاتی که روایت می‌کند به دست می‌دهد. «سمفونی مردگان» اثر عباس معروفی و «خشم و هیاهو» اثر ویلیام فاکنر، از رمان‌های برجسته ادبیات ایران و جهان هستند. کتاب حاضر تأملی بر عنصر روایت در این دو اثر است. نویسنده عناصر روایت‌شناختی ژنت را در دو اثر بررسی می‌کند و در پایان با تطبیق دو رمان، با نگاهی روایت‌شناسانه، شباهت‌ها و تفاوت‌های دو اثر را تحلیل می‌کند.