هنگام خوش حالی و هیجان زدگی طوری راه می رویم که انگار روی ابرها شناوریم این رفتار را در عاشقان دل باخته با هم بودن و نیز کودکانی که مشتاقانه خواهان ورود به پارک های بازی اند میتوان دید به ظاهر جاذبه برای کسانی که هیجان زده اند. معنایی ندارد. این رفتارها به کلی مشخص است با این حال در زندگی روزمره و در اطرافمان، «رفتارهای ضد جاذبه» ظاهراً از نگاهمان پنهان می ماند. زمانی که به دلیلی هیجان زده ایم یا احساسمان از اوضاع بسیار مثبت است. 
اغلب جاذبه را با کارهایی چون بالا و پایین پریدن یا جهیدن به مبارزه می طلبیم. همچنان این مغز لیمبیک است که خود را در قالب رفتارهای غیر کلامی نشان می دهد. چندی پیش توجهم به غریبه ای جلب شد که با تلفن همراه صحبت می کرد.
همچنان که گوش می داد وضعیت پای چپش که صاف روی زمین قرار گرفته بود. تغییر کرد. فقط پاشنه پایش زمین بود؛ طوری که پنجه هایش به سمت آسمان قرار گرفته بود (شکل (۲۰) فرد عادی متوجه این رفتار نمیشود یا آن را بی اهمیت تلقی میکند. اما مشاهده گر مجرب این رفتار ضد جاذبه پا را به آسانی رمزگشایی میکند یعنی فرد تلفن به دست خبر مثبتی شنیده است. من که مطمئن شده بودم از کنارش گذشتم و شنیدم که میگوید: «واقعاً؟ عالیه پاهایش همین را در سکوت گفته بود. فردی که داستانی تعریف میکند حتی وقتی بی حرکت است ممکن است 
بدنش را بارها کش بدهد تا برای تأکید بر فحوای کلامش در موضع برتری قرار بگیرد. او این کار را ناآگاهانه انجام میدهد بنابراین رفتارهای افزایش دهنده قد سرنخ های بسیار صادقانه ای محسوب میشود؛ زیرا اغلب بروز دهنده هیجانات واقعی ناشی از داستان است.