«بابک خرمدین» را باید نماد استقلال‌طلبی ایرانی دانست. او 22 سال در مقابل نیروهای مهاجم و بیگانه (تازیان) جنگید و رشادت‌ها کرد. وی از دلیرترین ایرانیان تاریخ است که در اندیشه احیای حکومت ساسانیان بود. این کتاب رمانی درباره شرح نبردهای بابک با اعراب و تاریخ ایران و پاره جدانشدنی ایران یعنی آذربایجان در دوران اوست. در بخش‌هایی از این رمان می‌خوانید: «جوان در حالی که پوستی روی دوشش انداخته بود از در قلعه بیرون آمد. تنگ غروب بود دشت‌ها و کوه‌های سفیدپوستی زیر پای زن زیبا گسترده بود. دانه‌های درشت برف از آسمان می‌بارید و باد شدیدی آن‌ها را میان زمین و آسمان به بازی گرفته بود... .