سیستم تدارکاتی با کیفیتی بالا برای سربازانی که در حال جنگ بودند، فراهم می شد. زمانی که سر باران در حال نبرد و جنگ بودند، تدارکات غذای کافی و مفصلی شامل گوشت و شیر و نان در اختیار انها قرار می گرفت و عادلانه میان آنها توزیع می شد. در روزهای جنگ هم مردان جنگی و اسبها سهم بیشتری از غذا دریافت می کردند دنکارد. این در زمان صلح، تسلیحات و مهمات در انبارهای ویژه ای به نام انباری و یا در اسلحه خانه هایی به نام گنرک نگهداری می شدند. زمانی که جنگ نزدیک بود استخراج و توزیع اسلحه به عهدۀ رئیس انباردارها به نام اران انبارگ بد بود. سلامتی اسبهای سواران نیز بر عهده پزشکی به نام استر بزشک (استر پزشک قرار داده شده بود. استرپزشک، دامپزشک متخصص تکامل سواران صف آرایی و تاکتیک ها ۵۳ اسب ها بود و دانش و اطلاعات کافی دربارۀ گیاهان و سبزیجات داشت و نیز وظیفه داشت تا سواره نظام را از وضعیت سلامت اسب ها پیش از آغاز جنگ مطمئن کند.

تخمین و حساب خسارات وارده پس از جنگ :

ساسانیان برای تخمین و برآورد تعداد تلفات جنگ از تیرها استفاده می کردند و همان طور که در متون اوستا شرح داده شده است، قبل از اعزام نیروها به جنگ سپاهیان در حضور شاه تحت بازرسی نظامی قرار می گرفتند. در این بازدید هر سواره نظام و مرد جنگی یک تیر را در سبد بزرگ سلطنتی می انداخت، سپس سبد را با مهر و موم سلطنتی میبستند بعد از پایان جنگ نیز مهر سبد شکسته میشد و هر سرباز یک تیر از دورن سبد سلطنتی بر میداشت به این ترتیب تیرهای باقی مانده نشان دهنده تلفات جنگ بود. پس از آن پادشاه با افسرانش مشورت میکرد تا هزینه های جنگ را حساب کنند و تخمین بزنند.

سربازگیری و مشکلات نیروی کار :

اگر چه آمارهای دقیقی در دست نیست بعضی از ارزیابیها نشان میدهد که ساسانیان تنها نیمی از نیروی کار و امکانات رومیها را در اختیار داشتند. کمبود نیروی کار یک مشکل همیشگی برای ساسانیان بود. برخلاف امپراتوری روم و بیزانس که دسترسی کافی به افراد زیادی از ساکنان سلتی، آلمانی، بالکانی و آناتولی داشتند؛ ساسانیان تنها قادر بودند تعداد محدودی از نیروهای تدارکاتی کمکی و نیروهای متحد را وارد میدان نبرد کنند اما هیچ یک از این گروه ها از لحاظ کیفیت نظامی به پای سواران نمی رسید. به نظر می رسد که ساسانیان از لحاظ نظامی اساساً به گروه نسبتاً کوچکی از سربازان بسیار متخصص و آموزش دیده خود تکیه داشتند که بیشتر آنها را نیز از میان سواره نظام، برگزیده بودند. در حقیقت کل مجموع سواره نظام کارآزموده و متخصص در سال ۵۷۸ پس از میلاد تنها به هفت هزار نفر میرسید.