در زمان شكسپير، خواندن كتاب به هنگام پياده روى کارى شيك و درخور توجه به حساب می آمد. به همين دليل كتاب هاى قطع جيبى براى اين كار بسيار مناسب بودند؛ به تبع آن، داشتن كيف كولى و مناسب براى حمل و نگهدارى آ نها نيز لازم و ضرورى بود. بيشتر مواقع اين كتاب هاى جيبى داستان هاى مذهبى و يا پيشگویی هايى بودند كه مردم مذهبى را از وقوع امرى مطلع می ساختند و يا از انجام كارهايى بر حذر می داشتند. در سال 1597 بن جانسون به علت نوشتن نمايشنامه « جزيره سگ ها» كه اثرى شرم آور و سرشار از تهمت و افترا خوانده می شد به زندان افتاد. اين موضوع نشان می دهد كه عليرغم حمايت بعضى اشراف و نجيب زادگان از گروه هاى هنرى و نمايشى، اگر نمايشنامه نويس يا ساير اعضاى گروه درصدد ارائه نقدى صريح از اجتماع و سياست برمی آمدند با چالش هاى بزرگى مواجه می شدند. اين نمايشنامه جانسون توقيف و انتشار آن قدغن گرديد؛ به همين دليل هيچ كس هرگز نفهميد كه چرا حكومت تا اين اندازه از نگارش اين اثر برآشفت. در نمايشنامه «تاجر ونيزى» شايلاكِ نزول خوار به دربار می رود و شكايت می کند كه تاجرى به نام آنتونيو ملزم است به دليل تأخير در پرداخت بدهى اش، يك پوند از گوشت تنش را به او بدهد. پورشيا، قهرمان زن داستان، براى دفاع از آنتونيو تغيير قيافه می دهد و در نقش يك قاضى به شايلاك حكم می کند كه يك پوند از گوشت تن او را ببرد به شرط آن كه يك قطره خون از بدن او خارج نشود.