نویسنده با بهره گیری از منابع علمی فراوان و دقت در تدوین مطالب، جایگاه معنادرمانی را در روان شناسی امروز باز می نماید؛ نشان می دهد که چگونه روان شناسی وجودگرا در اروپای بعد از جنگ به معنادرمانی و در آمریکای متنعم جوان به انسان گرایی تبدیل می شود. همچنین چارچوب های نظریِ فلسفه، روان شناسی وجودی، پدیدآیی معنادرمانی و کاربرد بالینی ـ مشاوره ای این رویکرد، از جمله مباحثی است که فصول کتاب را تشکیل می دهد.
نگاهی به روان شناسی و روان درمانی وجودی. شامل شرحی از زندگی فرانکل به همراه نظریه هایی پیرامون روان درمانی، شخصیت در روان شناسی وجودی، امواج سه گانه روان شناسی یعنی، روانکاوی، رفتار گرای و انسان گرایی در کنار معرفی، بررسی و تشریح معنا درمانی و چهره ها و تحولاتی که در سالیان اخیر در مقوله معنا درمانی وجود داشته اند می باشد. کتابی حاصل از تحقیقات فراوان که چگونگی تبدیل روانشناسی وجود گرا را به انسان گرایی شرح می دهد.
گزیده ای از کتاب روان درمانگر وجودی در “نشست درمانی” با نگرانی های نهایی سر و کار دارد. مهمترین مفهومی که در فرآیند درمان به آن پرداخته می شود ” مسئولیت” است که عنصری مهم در آزادی تلقی می شود. تا زمانی که بیمار مسئولیت شرایط فعلی خود را نپذیرد انگیزه ای برای تغییر نخواهد داشت. درمانگر وجودی هرجا که احساس کند بیمار از قبول مسئولیت طفره می رود مداخله می کند و با قطع سخنان بیمار بر “اینجا و اکنون” تاکید می کند. به عنوان نمونه، درمانگر با عبارت هایی چون:” منظور شما این است که این کار را نخواهید کرد” یا ” پس دنبال چه هستید؟” می کوشد تا از ادامه زنجیره ” نمی توانم” ها جلوگیری کند. درمانگر بیمار را تشویق میکند تا مالک احساس ها، گفتار و اعمال خود شود. درمانگر وجودی همواره در نقش بیمار در تداوم شرایط فعلی تاکید می کند.