جنبنده ای نبود جز سراب تا چشم کار میکرد، تپه های بایر بود که لایه لایه تا فلک قد برافراشته بودند و ساکت و خاموش زیر سلطه سراب می لرزیدند. آفتاب تند بعد از ظهر طرح این تپه های زرد پریده رنگ را تار می کرد و تنها جزئیاتی که میشد تشخیص داد مرز مارپیچ نامشخصی بود که سرگردان از میانشان میگذشت و سایه های باریک بته های خشک و خاردار قیطره و گله به گله سنگ بر روی زمین و دیگر هیچ نبود جز گستره عظیم صحرای خشک نَقَب که آفتاب تفته ماه اوت بر آن چندک زده بود. تنها نشانه حیات در منطقه عوعویی گنگ در دوردست بود و های و هوی سربازانی که در حال احداث اردوگاه بودند. این صداها را ایستاده بر بلندای تپه میشنید همان جا که دوربین به دست در حال بررسی وضعیت پیش رو بود با این که برق آفتاب چشمانش را می زد، خط کوره راه های صحرا را به دقت دنبال میکرد و گاه روی تپه ای کمی بیشتر باریک می شد. دست آخر هم دوربین را پایین آورد، عرقش را پاک کرد، دوربین را توی جلدش گذاشت و در هوای گرفته و دم کرده بعد از ظهر به اردوگاه برگشت.

کوتاه کردن آن برای جلوگیری از سرایت شپش در اردوگاه بهیار هم همراه یکی از سربازها از جمعیت جدا شد و چند دقیقه بعد، با یک کیف و یک چهارپایه برگشت. یک گالن هم دست سرباز بود که بوی بنزین می داد. بهیار چهارپایه را روی زمین گذاشت و کیف را کنارش بعد رفت سراغ دختر، بازویش را گرفت و او را سمت چهارپایه کشاند. شانه هایش را فشرد تا روی چهارپایه بنشاندش خودش هم دولا شد روی کیف یک جفت دستکش درآورد و تند و تیز دستش کرد. بعد با اشاره به سرباز گفت گالن را بیاورد و همین که آن را از دست سرباز گرفت، شروع به ریختن بنزین روی موهای دختر کرد آن قدر که موهایش خیس خیس شد. بعد گالن را کنار گذاشت و با حوصله شروع به مالیدن پوست سر او کرد. در حالی که روی ریشه موها پس گردن و پشت گوشهایش تمرکز ویژه داشت. آن وقت یک شانه و یک قیچی از توی کیفش در آورد رو به او کرد و پرسید موها را چقدر باید کوتاه کند دستور گرفت تا گوشها» پس موها را با شانه به دو بخش تقسیم کرد و نوار باریکی از پوست سر خیلی سفید او را در معرض آفتاب گذاشت.

سربازها خیره به موهایی بودند که آرام و بی صدا در اطراف دختر بر زمین می ریخت نگهبان هم سگ را گرفته بود و سرباز دیگری داشت بنزین خالی کرده روی موهای بور حیوان را می مالید. در حالی که آنها مشغول کار بودند رعشه ای به جسمش افتاد و لحظاتی به لرزه اش انداخت هر چند انوار سوزان آفتاب بعد از ظهر مستقیم بر سرشان می تابید.

طولی نکشید که بهیار موها را کوتاه و قیچی شانه و چهارپایه را هم ضدعفونی کرد سرباز دیگری هم موهای ریخته بر زمین را لای دستمالی گرفت و گلوله کرد. بعد آن را روی کپه لباس های پاره پوره دختر انداخت و طبق دستور همه را آتش زد.

سربازان اسرائیلی در سال ۱۹۴۹ پس از تجاوز دسته جمعی به زنی فلسطینی او را به قتل میرسانند و در صحرا دفنش میکنند. سالها از این اتفاق میگذرد تا این که یک زن جوان فلسطینی به طور تصادفی از این حادثه با خبر میشود و یک نکته جزئی در این میان نظرش را جلب میکند پس به دنبال کشف حقیقت این ماجرا می رود. نکته جزئی آخرین و درخشان ترین اثر عدنیه شبلی، نویسنده فلسطینی است که نامزد جایزه کتاب ملی جایزه بین المللی بوکر و نیز به تازگی در سال ۲۰۲۳ برنده جایزه بنیاد ادبی لیت پروم» در کشور آلمان شده. این رمان تکان دهنده تاملی است بر جنگ خشونت و رنج مشترک مردم فلسطین در تمام این سالها...