شهر شیشه ای، کتاب اول سه گانه نیویورک، اثر پل استر است. پل استر در این رمان جست جو برای حل معما را به کندوکاوی عمیق تر برای یافتن هویت واقعی انسان مدرن تبدیل می کند. او از امکانات داستان جنایی استفاده می کند تا به کشف های بزرگ تری از روان پیچیده انسان معاصر برسد. شخصی به کوئین تلفن می کند و می خواهد با پل استر صحبت کند و به این ترتیب استر شبکه مفصلی از افراد و هویت ها می آفریند.

برای اتوبوس به اندازه کافی پول نداشت. پس بعد از مدت ها در چندین هفته مجبور بود راه برود. روی پا بودن، حرکت کردن، تکان دادن بازوهایش و حس کردن پیاده رو زیر پاهایش برایش عجیب بود. با این همه آن جا بود، در خیابان شصت و نهم به غرب می رفت، در بلوار مدیسن به راست پیچید و به طرف شمال به راه افتاد. پاهایش ضعیف شده بودند و سرش گیج می رفت. بعد از هر چند قدم باید می ایستاد تا نفس تازه کند و یک بار داشت می افتاد و تیر چراغ برق را گرفت تا زمین نخورد. متوجه شد اگر تا آن جا که ممکن است قدم های کوتاه بردارد و پاهایش را روی زمین بکشد و به جلو خم شود بهتر می شود. به این ترتیب می توانست نیرویش را برای رد شدن از جوی ها که می بایست تعادل خویش را قبل و بعد از هرکدام از آن ها نگاه دارد ذخیره کند. در خیابان هشتاد و نهم چند لحظه جلوی یک فروشگاه ایستاد. آیینه ای پشت ویترین بود و برای اولین بار پس از شروع نگهبانی اش در خیابان به خودش نگاه کرد. از دیدن تصویر خودش نمی ترسید. خیلی ساده این موضوع حتی به فکرش هم نرسیده بود. آن قدر مشغول تفکر بود که فرصت نداشت، انگار موضوع ظاهرش دیگر مطرح نبود. حالا که خودش را در آیینه ی فروشگاه می دید نه متعجب شده بود و نه ناامید. در این مورد هیچ احساسی نداشت، در مورد این حقیقت که آدمی که خودش بود را نمی شناخت. اول فکر کرد. غریبه ای را در آیینه دیده و به همین خاطر بلافاصله چرخید . اما هیچ کس نزدیک او نبود. پس دوباره برگشت تا با دقت به آیینه نگاه کند، صورتی را که می دیدبه دقت نگاه کرد و یواش یواش متوجه شد این آدم شباهت خاصی به خودش دارد!