«وقتی بدن نه می گوید» اثری است که بر رابطه ی ذهن و روان ما بر وضعیت جسمانی مان حکایت دارد. نویسنده در این کتاب قصد دارد درباره ی تاثیرات استرس بر سلامتی سخن بگوید، خصوصا استرس های پنهانی که همه ی ما از همان آغاز که ذهن مان درحال شکل گرفتن است ایجاد می کنیم، الگویی که آن چنان عمیق و ظریف در وجود ما نقش می بندد که گویی بخشی از خود واقعی مان است. اگرچه در جایگاه اثری که مختص خواننده ی عادی است در این کتاب به حد کفایت شواهدِ علمیِ موجود ارائه شده است، شالوده ی این کتاب، دست کم از دید نویسنده، بر پایه ی سرگذشت هایی فردی است که توانسته با خوانندگان به اشتراک بگذارد. کتاب نشان می دهد که سیستم ایمنی ما از تجربیات روزمره مان تاثیر می پذیرد. هنگامی که احساسات سرکوب می شوند، این خودمهارگری، سیستم دفاعی بدن را در برابر بیماری ها خلع سلاح می کند. سرکوبی، به معنای جداکردن احساسات از خودآگاهی و تنزل دادن آن ها به قلمرو ناخودآگاه، طوری دفاع فیزیولوژیکی ما را مختل و سردرگم می کند که در برخی افراد این سیستم دفاعی به بیراهه می رود و به جای اینکه حافظ سلامتی باشد، مخرب آن می شود. اگر در ابراز خشم ناتوانید، بیش ازحد به جلب رضایت دیگران نیازمندید، احساس می کنید به قدر کافی خوب نیستید یا... دکتر گبور مته به شما توضیح می دهد مستعد ابتلا به چه بیماری هایی هستید.

 خوب بودن آشکار بیشتر افراد مبتلا به ای ال اس بیان خود پنداره ای تحمیلی است که باید با انتظارات دیگران و دنیای اطراف) مطابقت داشته باشند. بر خلاف کسی که ویژگی های انسانی اش خود به خود ظاهر می شود، ظاهراً این افراد در نقشی گرفتار شده اند حتی زمانی که این نقش باعث آسیب بیشتر شود. فرد این مشخصه را به جای خود پنداره ای قوی انتخاب میکند که در شرایط اولیه ی دوران کودکی و عقیم بودن عاطفی نمی توانست رشد کند. افرادی که خود پنداره ی ضعیفی دارند اغلب نوعی آمیختگی ناسالم با دیگران دارند. سرگذشت لو گهریگ مدافع پایه ی اول تیم نیویورک یانکیز آموزنده است. گهریگ لقب «اسب آهنین داشت زیرا سرسختانه حاضر نشد که با وجود بیماری یا جراحت از ترکیب تیم کنار گذاشته شود. او در دهه ی ۱۹۳۰، مدت ها قبل از دوران فیزیوتراپی پیشرفته و پزشکی ورزشی رکورد ۲۱۳۰ بازی متوالی را ثبت کرد که تا شش دهه ی آینده پابرجا ماند ظاهراً او این احساس را استعداد شگرف خود می دانست و در شرایطی که سلامت جسمانی مناسبی نداشت همچنان به بازی کردن متعهد بود و در قبال طرفداران و کارفرمایانش آن قدر وظیفه شناس بود که نمی توانست مرخصی بگیرد به گفته ی زندگی نامه نویس گهریگ، «او در نقشی خودخواسته به عنوان پسری متعهد بازیکنی متعهد شهروندی متعهد و کارمندی متعهد گرفتار شده بود.