من بی اسمیت هستم و زامبی ام توی آینه کوچولوی سلولم قیافه ام را برانداز میکنم دنبال هیولا میگردم؛ ولی فقط خودم را میبینم قیافه ام خیلی شبیه موقعی ست که هنوز زنده بودم موهایم حسابی کوتاه است و پوستم رنگ پریده و کمی هم کک مک دارم خالی روی سمت راست صورتم دارم و چشم هایم به رنگ آبی روشن است بینی ام برای قیافه ام کمی بیش از اندازه پهن است اگر به مدت کافی به قیافه ام خیره شوم متوجه تفاوت هایی میشوم مثلاً متوجه تفاوتی میشوم که توی چشم های آبی رنگم به وجود آمده؛ همان چشمهایی که همیشه از داشتن شان خوشحال بودم

هیچ وقت از آن دخترهایی نبودم که مدام ادا و اطوار دخترانه در می آورند. در هر حال چشم های آبیام بهترین عضو صورتم به حساب می آمد و بله هر وقت زیادی احساساتی میشدم پیش خودم حسابی از چشم هایم تعریف می کردم؛ اما حالا چشمهایم درخشش سابق را ندارد. مثل این که خشک شده باشد. علتش هم این است که واقعاً خشک شده است سرم را میبرم عقب و از محتوی قطره چشم چندین قطره توی هر چشمم میریزم