کتاب "مائده های زمینی و مائده های تازه "نوشته "آندره ژید"، اثری است ارشادی که قهرمان اصلی آن خود ژید است، اگرچه به ظاهر قالبی شاعرانه و موزون دارد و به متون شرقی نزدیک است .مائده های زمینی به طور غیر مستقیم اعتراضی است به همه موازین اخلاقی، اجتماعی و مذهبی .نویسنده به قهرمان کتاب اندرز می دهد که دم را غنیمت شمارد و از زیبایی های هر لحظه بهره برگیرد و از عوامل مهم و پیچیده ای که از شکفتگی و بروز شخصیت او جلوگیری می کند، خود را رها سازد .در واقع کامرانی در این کتاب جهشی است در جست و جوی تعادلی روحی و ذات خویش .ژید معتقد بود که مهم ترین اصل برای هر کسی آن است که به رغم همه ابهامات و چند گانگی هایی که در درون خود سراغ دارد، با خویشتن خویش صادق باشد . سر تا سر این کتاب گواه این مدعاست .